Monday, May 11, 2009

လေရာင္ခမ္းတဲ့ည




လမင္းကိုမွ
သူကေမွ်ာ္ၾကည့္ ေမွ်ာ္လင့္မိ။
ရႊန္းပ ၾကည္ျမလြန္းလွေတာ့
ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ လရင္ခြင္မွာ ေမွးစက္ခဲ့သူ။
လဆိုတာ
ေနအလင္းေၾကာင့္ လင္းရတာ
သူမသိလို႔
ေနမင္းၾကီးကို သူ႔ေကာင္းကင္က
ဆြဲျဖဳတ္လိုက္တဲ့အခါ။ ။





တစ္ခါတစ္ခါမွာေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ မျမင္ရတဲ့ ကံၾကမၼာေတြကို သယ္ေဆာင္လာတတ္တယ္။
အိပ္မက္ေတြတိုင္းသာ ျဖစ္ခြင့္ရရင္ လို႔ မေမွ်ာ္လင့္မိေတာ့ေပမဲ့ ထုပ္ပိုး သိမ္းဆည္းထားတဲ့ အိပ္မက္ေလးေတြကို လြယ္ပိုးထားေနမိဆဲ။ ေကာင္းကင္တိုင္းဟာ ေနေရာင္ျခည္နဲ႔ ေႏြးေထြးလင္းလက္ျပီး လရိပ္နဲ႔ ေအးျမျငိမ္းခ်မ္း ေစဖို႔ေတာ့ (မျပည့္လည္း) တိတ္တဆိတ္ ေတာင္းဆုေျခြရင္း ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျပိဳမေယာင္ တိမ္မဲညိဳေတြက အံုလိုက္က်င္းလိုက္ ထိုးဆင္းလို႔။ ပင္လယ္ၾကီးဆီကေတာင္ ေျခာက္ေျခာက္ျခားျခား ညည္းညဴသံေတြ ျမည္တမ္းေနေလသလား။ ေအာက္စီဂ်င္ မ၀တဲ့ အာရံုေတြက ေျခာက္လွန္႔တာပဲ ေနမွာပါေလ။

ဓာတ္ပံုေလးကို ဒီက ယူထားတာပါ။

ေမတၱာျဖင့္
ေရးသားသူ - မိုးကုတ္သား

3 comments:

မယ္႔ကိုး said...

စာေလးကိုႀကိဳက္လို ့ သံုးေခါက္တိတိဖတ္သြားတယ္ေနာ္...ကဗ်ာနဲ ့ စကားေျပ ေရာေရးထားေတာ့ ကဗ်ာမဟုတ္ စာမဟုတ္လား။:)
စာေရာ ကဗ်ာေရာ လွတယ္။

မင္းအိမ္ said...

''လဆိုတာ
ေနအလင္းေၾကာင့္ လင္းရတာ
သူမသိလို႔
ေနမင္းၾကီးကို သူ႔ေကာင္းကင္က
ဆြဲျဖဳတ္လိုက္တဲ့အခါ။ ''

ဟုတ္ပါတယ္ .. သို.ေသာ္ ေနမင္းၾကီးေပးတဲ့ စြမ္းအင္ေတြ ကတမ်ိဴး
လမင္းၾကီးက ေပးတဲ့ ေအးျမမွူေတြက တစ္ဘာသာ ..... မတူညီဘူးေလ... အဲဒီလုိခံစား ဖူးပါတယ္ .... ပုိမုိျပည့္စံုေကာင္းမြန္တဲ့ ေပးဆပ္ျခင္းေတြထက္ တခါတခါ ... ဘာမွ မဟုတ္ဘူးလုိ.ထင္ရတဲ့ ေအးျမျခင္းေလးကုိ ျမတ္ျမတ္ ႏုိးႏိုး ဖက္တြယ္ တမ္းတေနတက္တာ ...... သဘာ၀ပါပဲ ..... အျပစ္ရယ္လို. ဆုိသာဘူးေလ......

Mogok Thar said...

မယ္ကိုးေရ သံုးေခါက္တိတိဖတ္သြားတယ္ဆိုလို႔ ကိုယ့္စာ ကိုယ္ ျပန္ဖတ္ၾကည့္မိေသးရဲ႔။ ကိုမင္းအိမ္ေရ... မသိလို႔ လုပ္မိတတ္တဲ့ စိတ္သဘာ၀ေလးကို သတိရမိလို႔ ေရးထားတာပါ။ ခုလို လာလည္ျပီး မန္႔သြားေပးတာ ၀မ္းသာပါတယ္ဗ်ာ။ BigLP နဲ႔ Anonymous ေရ.. အေနာ္ တရုတ္စာမတတ္လို႔ ဘာသာျပန္ ရွာရအံုးမယ္ဗ်ိဳ႕။ လာလည္တာ ၀မ္းေျမာက္ပါ၏။ အားလံုး ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။