ခ်စ္ေသာ ညီမေလးရဲ႕ ေမြးေန႔ အမွတ္တရ

ခ်စ္ဖို႔ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္ ေမြးေန႔အတြက္.... သူေရးတဲ့စာေလး တစ္ပုဒ္ကို ေမြးေန႔ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့ေလးမွာ တင္ထားခ်င္လို႔ပါ။ ေမြးေန႔ရွင္ကေတာ့ သူ႔ပို႔စ္ တစ္ပုဒ္ကို တင္မယ္ ဆိုတာ သိထားေပမဲ့ ဘယ္ပို႔စ္လဲ ဆိုတာ မသိပါဘူး..။ ဒါေပမဲ့ ေမြးေန႔နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ဒီပို႔စ္ေလး ျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတာ ၾကိဳသိခ်င္ သိေနမွာ...။

လာလည္ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြထဲမွာ ေမြးေန႔ရွင္ညီမေလးရဲ႕ ဒီစာေလးကို ဖတ္ဖူးသူေတြ ပါခ်င္ပါမယ္..။ (ျပန္အားေပးသြားၾကပါခဗ်ာ)..။ မဖတ္ဖူးေသးတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ေမြးေန႔ရွင္ ညီမေလးရဲ႕ ဝတၳဳတို ခ်ိဳခ်ိဳေလးကို မွ်ေဝေပးတာေပါ့...။

ေမြးေန႔ရွင္ဘယ္သူ ဆိုတာကို ခ်က္ခ်င္းသိသူေတြ ရွိခ်င္ရွိမယ္။ မသိတဲ့သူေတြကလဲ ဘယ္သူဆိုတာကို ပို႔စ္ေအာက္ေရာက္တဲ့အခါ သိလာမွာပါ (အင္း ေအာက္ကို ေက်ာ္ဆင္း ဖတ္ၾကေတာ့မယ္ ထင္တယ္) :-)))) ။

****************************

“အဆံုးသတ္ ၁၃”

ငယ္စဥ္ကတည္းကေၾကာက္ရြံ႕ခဲ့ရတဲ့အရာေတြထဲမွာ ကိန္းဂဏန္းေတြလည္းပါခဲ့တယ္ .. ဂဏန္းသခ်ၤာနဲ႕႔ပတ္သက္ျပီး အက်ိဳးမေပးတဲ့အျပင္ ကၽြန္မသိပ္ေၾကာက္ရတဲ့ ကိန္းဂဏန္းတစ္လံုး ..

နံပါတ္ ၁၃ တဲ့ .. ၁၃ ဂဏန္းဟာ ကၽြန္မအတြက္ကံဆိုးေစတဲ့ဂဏန္း .. ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀ ကၽြန္မရဲ႕တစ္သက္တာမွာ ကံဆိုးျခင္းေတြကိုသာ သယ္ေဆာင္လာေပးတဲ့ေန႕ရက္တုိင္းဟာ ၁၃ ရက္ေန႕ ျဖစ္ေနတတ္တယ္ ..

၁၃.၄.၁၉၉၈ ရက္ေလးကေတာ့ တစ္ရက္တည္းပါပဲ .. အဲဒီေန႕ကစလို႕ ကၽြန္မရဲ႕ ကံၾကမၼာက စုန္းကေ၀မတစ္ေကာင္ အဆက္မျပတ္ ၾကိမ္စာေတြကိုရြတ္ဆိုေနသလို ကၽြန္မအတြက္ ၾကမၼာဆိုးေတြစတင္ခဲ့တဲ့ေန႕ တစ္ေန႕ ျဖစ္ခဲ့တယ္ ..

တိုက္ဆိုင္စြာ အဲဒီေန႕ကလည္း ကၽြန္မရဲ႕ ၁၃ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ျဖစ္ခဲ့ျပန္တယ္ ..

ကၽြန္မရဲ႕ ၁၃ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႕မွာ ေမြးေန႕ပြဲကို ေဖေဖျပန္မေရာက္လာခဲ့ဘူး ..

ကၽြန္မရဲ႕ေမြးေန႕ပြဲဟာ ေမေမတို႔ ဖြားဖြားတို႕ရဲ႕ ငိုသံေတြနဲ႕ အဆံုးသတ္ခဲ့ရတယ္ ..

& & & & & & & & &

ေဖေဖမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မအတြက္ ေမြးေန႔ပြဲဆိုတာပါ လိုက္ပါေသဆံုးခဲ့တယ္ ..

& & & & & & & & &

၁၃.၄.၂၀၀၀ (ကၽြန္မအားကိုးရာ မွီခိုရာ အရိပ္တစ္ခုနဲ႔ ေ၀းကြာသြားတဲ့ေန႔)

ကၽြန္မအသက္ ၁၅ႏွစ္

ကၽြန္မရဲ႕ ဒုတိယ အားကိုးရာ ျဖစ္တဲ့ ေမေမ ေနာက္တစ္အိုးတစ္အိမ္ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ေန႔ေပါ့ ..

ကၽြန္ဘ၀မွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ဘူး .. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သာအားကိုးရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိစိတ္ကိန္းေအာင္းခဲ့တယ္ ..

ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မ ေမ့ေမ့ကို နားလည္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္ .. မိန္းမသားဆိုတာ အားကိုးရွာတတ္တဲအမ်ိဳးပဲေလ ..

& & & & & & & & &

၁၃.၄.၂၀၀၅ (ကၽြန္မ အသက္ ၂၀ ျပည့္ျပီ)

ေမြးေန႔ပြဲတိုင္းကို ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႕ တိတ္ဆိတ္စြာ ျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔ အသက္၂၀ ျပည့္ေမြးေန႔မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လည္ခဲ့တယ္ .. အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ျပသနာက ဆီးၾကိဳေနတယ္ေလ ..

ပေထြးလုပ္သူနဲ႔ ျပသနာအၾကီးအက်ယ္တက္ျပီး ေမ့ေမ့ မ်က္ရည္ေတြကိုေက်ာခိုင္းျပီး အိမ္ေပၚက ဆင္းခဲ့တယ္ ..

ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ေတာ့မယ္လို႕ စိတ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္ ..

ကၽြန္မေနာက္ထပ္ျဖတ္သန္းရမယ့္ေန႔ရက္တုိင္းက ေျခာက္ကပ္မႈ အထီးက်န္မႈေတြနဲ႔ ၾကိဳဆိုေနတယ္ ..

ကၽြန္မအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတဲ့အရာရဲ႕ ေနာက္မွာ အျမဲတမ္း အငိုနဲ႕ အဆံုးသတ္ခဲ့ရတာခ်ည္းပဲ .. ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မေပ်ာ္ရမွာေၾကာက္လာတယ္ .. ကၽြန္မ မေပ်ာ္ရဲေတာ့ဘူး ..

& & & & & & & & &

ကၽြန္မရဲ႕ေမြးေန႕တိုင္းမေပ်ာ္ရႊင္ဖို႕ စိတ္ဆင္းရဲစြာနဲ႔ ျဖတ္သန္းဖို႕ ဘယ္နတ္ဆိုးကမ်ား ၾကိမ္စာတိုက္ခဲ့ပါလိမ့္ေနာ္ .. ကၽြန္မဘ၀ကို နာက်ည္းမႈေတြ နဲ႕ သာျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္ ..

မနက္ျဖန္ဆို ကၽြန္မအသက္ ၂၁ ျပည့္ျပီ .. ဘယ္လိုကံၾကမၼာဆိုးကမ်ားေစာင့္ၾကိဳေနေသးလဲ .. ကၽြန္မ ရင္ထိတ္စြာနဲ႕ ေက်ာ္ျဖတ္ရဦးမယ္ ..

& & & & & & & & &

၁၃.၄.၂၀၀၆

နာရီက ည ၁၂ နာရီထိုးဖို႕ကို တစ္ေရြ႕ေရြ႕ ခရီးဆက္ေနတယ္ .. ကၽြန္မတိတ္ဆိတ္စြာ တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္စြာ ၁၃ ရက္ေန႕ကုန္ဆံုးသြားဖို႕ဆုေတာင္းေနမိတယ္ ..

ကၽြန္မအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ ..

ေနာက္တစ္ေန႕ သၾကၤန္ရက္ေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ကုန္ဆံုးခဲ့တယ္ .. အဲဒီပထမဆံုး လည္ျဖစ္တဲ့သၾကၤန္မွာပဲ ကၽြန္မအသည္းေလး အေအးမိသြားတယ္ ..

ကၽြန္မဘ၀အတြက္ အေရးပါဆံုးလူတစ္ေယာက္ကို ဘုရားသခင္က ကၽြန္မေရွ႕ပို႕ေပးခဲ့တယ္ ..

& & & & & & & & &

ကိုကိုနဲ႕ ကၽြန္မဆံုေတြ႔ခဲ့ၾကတယ္ .. ထူးထူးဆန္းဆန္းမဟုတ္ပါဘူး .. ဒီလိုပဲ သၾကၤန္မွာ ႏွလံုးသားခ်င္း ခလုတ္ တိုက္မိၾကတယ္ေပါ့ ..

ကိုကိုနဲ႕ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့တယ္ .. ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ခင္မင္တာထက္ပိုခဲ့တယ္ .. သံေယာဇဥ္ေတြ အထပ္ထပ္ ရစ္ေႏွာင္မိၾကတယ္ ..

ေနာက္ေမြးေန႕ေတြၾကံဳတုိင္းစိုးရြံ႕ မိေပမယ့္ ကိုကိုအနားမွာရွိတာေၾကာင့္ ကံၾကမၼာနတ္ဆိုး မေႏွာင့္ယွက္ႏိုင္ခဲ့ဘူးထင္တယ္ .. ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတယ္ ..

ကၽြန္မကိုကို႕ကိုယံုၾကည္ကိုးကြယ္မိတယ္ .. ကၽြန္မဘ၀အတြက္ အားကိုးရာဟာ ကိုကိုဆိုတာကိုလည္း ကၽြန္မ နားလည္လိုက္တယ္ .. တစ္ခုပဲေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ .. ကိုကိုသာကၽြန္မအနား ထာ၀ရရွိေနခြင့္ေပးပါ ..

& & & & & & & & &

ကိုကိုနဲ႕ခ်စ္သူသက္တမ္း ၁ႏွစ္ရွိေတာ့မယ္ .. ခ်စ္သူသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ကၽြန္မေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ခဲ့တယ္ .. ကိုကိုဟာ ၾကင္နာတတ္သူတစ္ေယာက္ .. အျမဲတမ္းလည္း ဂရုတစ္စိုက္နဲ႕ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ကၽြန္မကုိခ်စ္ခဲ့တယ္ .. ကၽြန္မဟာ အခ်စ္ငတ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႕ ကိုကိုသာ ကၽြန္မရဲ႕ တစ္ကမၻာျဖစ္ခဲ့တယ္ .. ကၽြန္မရဲ႕ က်ိန္စာေတြကို ပ်က္ပ်ယ္ေစခဲ့သူဟာလည္း ကိုကိုပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္ .. ကၽြန္မ သိပ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုကိုရယ္ ..

& & & & & & & & &

ကိုကို႕ရဲ႕ အခ်စ္ေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနျပီး လွည့္စားတတ္တဲ့ ကံၾကမၼာကို ကၽြန္မ ေမ့ေနတယ္ေလ .. ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာေတာ့ .. ကၽြန္မရံုးျပန္တိုင္း မပ်က္မကြက္ အခ်ိန္မွန္လာၾကိဳေနက် ကိုကိုမေရာက္လာတဲ့ေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္မ စိတ္ပူျပီးကိုကို႔ ဖုန္းကိုလွမ္းဆက္လိုက္တယ္ .. ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပကိုေရာက္ေနတယ္တဲ့ ..စိတ္ေလးလံစြာနဲ႕အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္ .. အဲဒီေန႕ တစ္ညလံုးကိုကို႕ဆီဖုန္းေခၚလို႕မရခဲ့ဘူး .. ျပကၡဒိန္ ကိုၾကည့္မိေတာ့ ၁၃.၃.၂၀၀၇

& & & & & & & & &

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဖုန္းဆက္ခဲ့တယ္ .. ကုိကို႕ကို ကားေပၚမွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ေတြ႔ခဲ့တယ္တဲ့ .. ကၽြန္မရင္ေတြပူလွျပီ .. ဖုန္းလည္းဆက္လို႕မရ .. ဘာေတြမ်ားျဖစ္ေနတာလဲ ကိုကိုရယ္ ..ေန႕လည္က်ေတာ့ ကိုကိုဖုန္းဆက္တယ္ .. သူ႕အဖြားအသည္းအသန္ျဖစ္လို႕ ေဆးရံုသြားေနရတယ္တဲ့ .. ကိုကိုဘာေျပာေျပာ ကၽြန္မယံုၾကည္ေပးေနမွာပါ .. ကိုကို႕ကို သိပ္ခ်စ္လို႕ေပါ့ ..အဲဒီေန႕က ကၽြန္မ တစ္ခြန္းေတာ့ေျပာလိုက္တယ္ .."ကုိကို ငယ္ေလးကို ခြဲမသြားပါနဲ႕ေနာ္ .. ကိုကိုခြဲသြားရင္ ငယ္ေလးေသမွာ" လို႕ေျပာေတာ့ကိုကိုက ဘယ္ေတာ့မွခြဲမသြားဘူးလို႕ ကတိေပးခဲ့တယ္ .. ကၽြန္မယံုၾကည္ေနပါတယ္ ..

& & & & & & & & &

အဲဒီေနာက္ပိုင္း အေၾကာင္းျပခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ကိုကို႕ပ်က္ကြက္မႈေတြမ်ားလာတယ္ ..ကၽြန္မရဲ႕ စုိုးရိမ္မႈဒီေရဟာလည္း ပိုမိုျမင့္တက္လာတယ္ .. တစ္ေယာက္တည္းရူးေနရတဲ့ရက္ေတြ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညေတြ .. အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္လည္း အိပ္မက္ဆိုးေတြေၾကာင့္လန္႔ႏိုးခဲ့ရတဲ့ညေတြ မ်ားလာတယ္ ..ကုိကို႕ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႕ပဲ ကၽြန္မသံသယေတြကို ေမာင္းထုတ္ပစ္ခဲ့တယ္ .. ကိုကိုကၽြန္မကလြဲျပီး ဘယ္သူ႕မွခ်စ္မွာမဟုတ္ဘူး .. ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ အိပ္ရာႏိုးေတာ့ ကၽြန္မတစ္ကိုယ္လံုးကိုက္ခဲေနတယ္ .. ဒီေန႕ေတာ့ ကၽြန္မရံုးသြားဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ကိုကို႕ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ ကုိကိုဖုန္းပိတ္ထားျပန္တယ္ .. ရင္ေမာလိုက္တာေနာ္ ..ေန႕လည္က်ေတာ့ အိမ္တရားေခါက္သံၾကားလို႕ အျပင္ထြက္ၾကည့္ေတာ့ ကိုကိုျဖစ္ေနတယ္ .. ကိုကို႕ကို ျမင္မွ ကၽြန္စိတ္ေတြဘယ္လိုျဖစ္မွန္းမသိဘူး .. တစ္ခ်ိန္လံုးတင္းထားခဲ့သမွ် ကိုကို႕ရင္ခြင္ထဲ၀င္ျပီး ၀မ္းပမ္းတနည္းငိုမိတယ္ .. ကၽြန္မ ကိုကိုမရွိရင္ သိပ္အားငယ္တာပဲ .. ညေနေစာင္းက်ေတာ့ ကမ္းစပ္ကို ႏွစ္ေယာက္သား လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္ .. ကုိကို႕မ်က္ႏွာမွာ ေသာက အရိပ္ေတြ ကၽြန္မ ျမင္ေနရတယ္ .. ဘာမွန္းမသိေပမယ့္ ကၽြန္မခံစားရတာက .. ရင္ေတြပူလိုက္တာ .."ကို ငယ္ေလးကိုေျပာစရာရွိတယ္ .. ဟိုခံုေလးမွာ ခဏထိုင္ရေအာင္ .." ကၽြန္မျငိမ္သက္စြာနဲ႕ကိုကိုေနာက္ကလိုက္ပါလာခဲ့တယ္ ..ကၽြန္မကိုလူေတြလွည့္လွည့္ၾကည့္သြားၾကတယ္ .. ကၽြန္မ ရင္ခုန္သံေတြသိပ္က်ယ္လို႕ထင္တယ္ ..

& & & & & & & & &

ကန္စပ္မွာထိုင္ေနတာေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ .. ကိုကိုကစကားမစသလို ကၽြန္မလည္း ဘာစကားမွေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး .. ကၽြန္မရင္ေတြခုန္လွျပီကိုကိုရယ္ ..ကိုကိုတစ္ခုခုကိုဆံုးျဖတ္ျပီးတဲ့ပံုနဲ႕ ကၽြန္မဘက္လွည့္ၾကည့္တယ္ .. ျပီးေတာ့

"ငယ္ေလး .."

"ရွင္ .. ကိုကိုေျပာပါ .. ငယ္ေလးနားေထာင္ေနပါတယ္ .."

"ငယ္ေလး ပိန္သြားတယ္ေနာ္ .."

"ထင္လို႕ပါ .."

"ငယ္ေလးကိုေျပာစရာရွိတယ္ .. ေျပာဖို႕လည္း စိတ္မေကာင္းဘူး .. ကိုကိုအိမ္က သေဘာတူေစ့စပ္ထားတဲ့ ၀ဒီဆိုတဲ့ မိန္းကေလးနဲ႕ ကိုကိုလက္ထပ္ရေတာ့မယ္ .. ငယ္ေလးကို ၾကိဳမေျပာခဲ့မိတာခြင့္လႊတ္ပါ .. ၀ဒီနဲ႕က ငယ္ေလးနဲ႕မေတြ႕ခင္ကတည္းက လူၾကီးခ်င္းေစ့စပ္ထားတာ .. ၀ဒီ ႏိုင္ငံျခားကို ပညာေတာ္သင္သြားေနတုန္း ငယ္ေလးကိုေတြ႕ခဲ့တာ .. ကို႕ကိုယ္ခြင့္လႊတ္ပါကြာ .."

"………….." ကၽြန္မပါးစပ္က အာေစးကပ္သလို ဘာစကားလံုးမွ မထြက္က်လာေတာ့ဘူး ..

"ကိုကိုငယ္ေလးကုိခ်စ္ပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ၀ဒီကိုပဲ လက္ထပ္ရလိမ့္မယ္ .. ငယ္ေလးကို စိတ္ထဲမွာ အျမဲတမ္း သတိရေနမွာပါ .. ကို ငယ္ေလးကို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ .. ေျပာဖို႕လည္းအၾကိမ္ၾကိမ္စဥ္းစားခဲ့ပါတယ္ .. ကိုယ္ေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး .."

ေျသာ္ ကိုကိုရယ္ ဒါက မိန္းမတစ္ေယာက္ကို လမ္းခြဲခါနီး ႏွစ္သိမ့္တဲ့စကားလံုးဆိုတာ ငယ္ေလးသိတာေပါ့ .. ကိုကိုက ကၽြန္မကို လွည့္စားေနခဲ့တာပဲ .. ကိုကို႕အၾကင္နာေတြအားလံုးဟာအတုအေယာင္ေတြပဲ .. ဒီေနာက္ပိုင္းလည္း ကိုကိုစကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာခဲ့တယ္ .. ကၽြန္မ ၾကားတစ္ခ်က္ မၾကားတစ္ခ်က္ ကၽြန္မ ေလာကၾကီးနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ခဏျပတ္သြားတယ္ .. ကၽြန္မသတိရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မ ေဆးရံုေပၚေရာက္ေနျပီ .. ေဘးနားမွာ နပ္စ္မေလးတစ္ေယာ္ကလြဲျပီး ဘယ္သူမွမရွိဘူး .. ကၽြန္မ အားငယ္လိုက္တာ ကိုကိုရယ္ .. ကိုကို႕ကုိပဲ တမ္းတေနမိတယ္ .. ကိုကိုမရွိပဲ ကၽြန္မဘ၀ကို ဘယ္လိုေရွ႕ဆက္ရမလဲ .. ေတြးရင္း မ်က္ရည္က်မိတယ္ ..

& & & & & & & & &

ကၽြန္မ ေဆးရံုမွာ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြ .. ကိုကိုတစ္ရက္မွေရာက္မလာခဲ့ဘူး .. ကၽြန္မရင္ဘတ္က တျဖစ္ျဖစ္နဲ႕ မီးေတာက္ေနသလိုပဲ .. ကၽြန္မအသည္းေတြ ကၽြမ္းေတာ့မယ္ .. တစ္ေယာက္တည္းရွိေနစဥ္ေတြမွာ ကိုကို႕အေၾကာင္းစဥ္းစားတိုင္း ရင္နာရတယ္ .. ယံုၾကည္မႈကို အလြဲသံုးစားသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကိုကို႕ကို မုန္းတီးေနမိတယ္ .. ကၽြန္မ မခံစားႏုိင္ေတာ့ဘူး .. ရူးေတာ့မယ္ ..

& & & & & & & & &

၁၃.၄.၂၀၀၇

ေဆးရံုဆင္းခြင့္ရျပီတဲ့ .. ကိုကို႔ကို ေဆးရံုအခန္းေပါက္၀မွာေတြ႕လိုက္တယ္ ..

"ငယ္ေလး .. ေဆးရံုဆင္းလို႕ရျပီ .. ကိုယ္လိုက္ပို႕ေပးမယ္ .." ကိုကို႕အျပံဳးကေတာ့ အရင္လို ႏူးညံ့တုန္းပါပဲ .. မႏူးညံ့ေတာ့တာ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ပဲ ..လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကိုကိုက ဘာမွမျဖစ္သလို စကားေတြရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ေျပာလာခဲ့တယ္ .. အိမ္ေရာက္ေတာ့ ပစၥည္းေတြခ်ျပီးတာနဲ႕ ..


"ငယ္ေလး .. ကိုကို ေနာက္အပတ္ထဲမွာ လက္ထပ္ေတာ့မယ္ .. ငယ္ေလးကို တစ္ခါတည္း ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တယ္ေနာ္ .. ေနာက္ဆို အခုလိုေတြ႕ဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ငယ္ေလး ကိုကို႕ကို နားလည္တယ္မလား .."

ေျသာ္ ကိုကိုက ကၽြန္မေၾကာင့္ သူနဲ႕၀ဒီတို႕ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပ်က္ျပားမွာ စိုးရိမ္ေနပံုပဲ .. ဘယ္အခ်ိန္က စျပီး ကိုကို႕အတြက္ ကၽြန္မက အမိႈက္တစ္စ ျဖစ္သြားပါလိမ့္ေနာ္ .. ကၽြန္မက အရႈပ္ထုပ္ေပါ့ .. ရင္နာလိုက္တာ .. ရင္ဘတ္ထဲကေအာင့္ေအာင့္ေနတာ ေရာဂါေၾကာင့္ကို ကၽြန္မထင္ခဲ့တာ .. ခုမွ သိတယ္ .. ကိုကို႕ေၾကာင့္ကိုး .. ကၽြန္မရင္ထဲကေတာ့ ကိုကိုကေရာ ဘာလို႕ ငယ္ေလးကို နားမလည္ခဲ့တာလဲ .. လို႕ေျပာေနမိတယ္ ..

"ကိုျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္ .. ၀ဒီကို ေစ်းမွာ သြားၾကိဳေပးရဦးမယ္ .." ေျပာျပီးမွ ကိုကိုစကားမွားသြားသလို ၀ရံတာဖက္မ်က္ႏွာလွည့္သြားတယ္ ..ကၽြန္မ ကိုကို႕ေနာက္က သိုင္းဖက္လိုက္တယ္ ..


"ခဏေလးပါကိုကိုရယ္ .. ခဏေလးဒီအတိုင္းေနေနပါေနာ္ .." ေျပာရင္း ကၽြန္မ မ်က္ရည္ေတြ အတားအဆီးမရွိက်လာခဲ့တယ္ ..

& & & & & & & & &

ခဏေနေတာ့ ကၽြန္မကပဲ ကိုကို႕ကို သိုင္းဖက္ထားတဲ့ လက္ေတြရုတ္လိုက္တယ္ .. ျပီးေတာ့ ..

"ကိုကို ခဏေလးေနာ္ .. ေကာ္ဖီေလးေတာ့ေသာက္သြားပါဦး .. ခဏေလးပါ .." ကိုကိုေခါင္းညိမ့္ျပတယ္ ..ကၽြန္မ ေနာက္ေဖးကို၀င္ျပီး ေကာ္ဖီေဖ်ာ္လုိက္တယ္ ..အိမ္ေရွ႕ထြက္လာျပီး ကိုကို႕ကိုေကာ္ဖီခြက္ေပးတဲ့လက္ေတြ တုန္ေနတယ္ .. ကိုကိုလွမ္းယူျပီးျပံဳးျပတယ္ .. ကိုကို႕မ်က္ႏွာကအျပံဳးကေတာ့ ေႏြးေထြးဆဲပါပဲ ..ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ေကာ္ဖီကို ကိုကို ေမာ့ခ်လိုက္တယ္ ..

"ကိုကိုသြားေတာ့မယ္ေနာ္ .." တဲ့တခါး၀အေရာက္မွာ ကိုကိုယိုင္သြားတယ္ .. ကၽြန္မကိုလွည့္ၾကည့္တယ္ .. ကၽြန္မရဲ႕ အသိစိတ္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြကိုျမင္ျပီး ကၽြန္မကို ..

"မင္း ေကာ္ဖီထဲမွာ ဘာေတြထည့္ထားလဲ .." ကိုကိုကၽြန္မဆီကိုေလွ်ာက္လာတယ္ .. ကၽြန္မအနားမေရာက္ခင္ပဲ ၾကမ္းျပင္ေပၚကိုကို လဲက်သြားတယ္ .. ကၽြန္မ အသိျပန္၀င္လာတယ္ .. ကိုကို႕ကိုလည္း အရမ္းစိုးရိမ္သြားတယ္ ..

"ကိုကို .. ကိုကို .. " ကၽြန္မ အဆက္မျပတ္ ေရရြတ္ေနမိတယ္ ..

& & & & & & & & &

"ကိုကို .. ကိုကို .. "

"ငယ္ေလး .. သတိရလာျပီလား .. "

"ကိုကို .. ကိုကိုမေသဘူးေနာ္ .. "


"အာာ .. ငယ္ေလးကလည္း ဘာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနတာလဲ .. ငယ္ေလး အဖ်ားၾကီးျပီး သတိလစ္ေနတာေလ .. ခုဆို တစ္ပတ္ေတာင္ရွိေတာ့မယ္ .. ကိုကို႕မွာ အဖြားေနမေကာင္းတာေတာင္ မျပဳစုအားဘူး .. ငယ္ေလးေဘးမွာ တစ္ခ်ိန္လံုးရွိေနတာ .. ငယ္ေလး အရမ္းအားနည္းေနတယ္ .. ကိုကို႕အျပစ္ေတြပါ .. အဖြားကိုဂရုစိုက္ေနတာနဲ႕ ငယ္ေလးအေပၚလစ္ဟင္းသြားတယ္ .. ငယ္ေလးခုလိုျဖစ္တာလည္း ကိုကို႕ေၾကာင့္ .. ကိုကို႕ကို ခြင့္လႊတ္ေနာ္ .. ငယ္ေလး ကို သိပ္ခ်စ္တယ္ .. " ကိုကို႕အနမ္းတစ္ပြင့္ ကၽြန္မႏွဖူးေပၚ ဖြဖြေလး .."ကိုကို ငယ္ေလးကို တစ္သက္လံုးခြဲမသြားပါနဲ႕ေနာ္ .. ""ခုတစ္သက္လည္းမခြဲဘူး .. ေနာက္ဘ၀ဆက္တိုင္းလည္း ငယ္ေလးနဲ႕ ေတြ႕ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းတယ္ .. ငယ္ေလးအတြက္ ကိုကို လိုအပ္တယ္ .. ကိုကိုသိတယ္ .. ငယ္ေလးနားက တစ္ဖ၀ါးမွ မခြာေတာ့ဘူးေနာ္ .. "

& & & & & & & & &

တံခါးေခါက္သံတစ္ခ်က္ ျဖည္းျငင္းစြာ ေပၚလာျပီး တံခါးပြင့္သြားတယ္ .. ဂ်ဴတီကုတ္နဲ႕ ဆရာ၀န္မေလးတစ္ေယာက္ လက္ထဲမွာ ပန္းစီးတစ္စီးကိုင္လို႕ မတ္တပ္ရပ္ေနတယ္ ..

ကိုကို က "ႏွင္း .. ၀င္လာေလ .." ျပီးေတာ့ ငယ္ေလးဘက္မ်က္ႏွာမူျပီး

"ငယ္ေလး .. ဒါ ကိုကို႕ညီမ ၀မ္းကြဲေလး .. ဒီေဆးရံုမွာ အလုပ္၀င္ေနတာေလ .. ဖြားဖြားကိုလည္း သူပဲ ျပဳစု ျပီး တာ၀န္ယူေပးေနတာေပါ့ .."

ႏွင္းဆိုတဲ့ မိန္းကေလးက မ်က္ႏွာေလးျပံဳးရႊင္စြာနဲ႕ ..

"ႏွင္း လာလိုက္လို႕ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားျပီထင္တယ္ .. ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ငယ္ေလးေရ .." ဆိုျပီး လက္ထဲက ပန္းစည္းကမ္းလာတယ္ ..

အို .. ဟုတ္သားပဲ .. အမွတ္တမဲ့ ျပကၡဒိန္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္မေမြးေန႕ (၁၃.၄.၂၀၀၇) တဲ့ .. ကၽြန္မယံုၾကည္လိုက္ပါျပီ .. ကၽြန္မအတြက္ ကံဆိုးျခင္းေတြ လြန္ေျမာက္ခဲ့ျပီ ..

****************************

ခ်စ္ေသာ ညီမေလး “မိုးခါး” ... ေမ်ာက္အေခၚ “ခ်ိဳတူးခါး”.. ေပါက္ေပါက္အေခၚ “ေပါက္ေဖာ္မ”... ေမာင့္အေခၚ “သဲသဲ” တစ္ေယာက္... ေမလ ဆယ့္ငါးရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္လာမဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ ေမြးေန႔ေလးကို ခ်စ္ခင္ေသာ သူမ်ားနဲ႔ အတူ ျဖတ္သန္း..ျပီး........ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။ ဆႏၵ နဲ႔ ဘ၀ တစ္ထပ္ထည္း က်ပါေစ။ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵ.. တစ္လံုးတစ္ဝတည္း ျပည့္စံုပါေစ......။

ဆႏၵမြန္ျဖင့္
မိုးကုတ္သား

ညီမေလး လိေမၼာ္ခ်စ္သူ ရဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြ

ေမ်ာပါျခင္း

မနက္.....
ႏုိးလာတယ္
အိပ္ေရးေတာ့မဝဘူး
သြားတယ္...လာတယ္
လူေတြ လူေတြ
တုိးတုိး ႀကိတ္ႀကိတ္ပါပဲ
စက္႐ုံထဲဝင္ဖုိ႕ တန္းစီေနသလုိမ်ဳိးေပါ့။

ေန႕လည္....
စားပါတယ္
ဆႏၵေတာ့ သိပ္မပါဘူး
ကုိယ္႕အႀကဳိက္ ကုိယ္႕စ႐ုိက္မဟုတ္ေပမယ္႕
လူေတြ လူေတြ
တုိးတုိး ႀကိတ္ႀကိတ္ပါပဲ
ဒီအခ်ိန္မွာပဲဲ အၿပီးစားရမွာကုိး။

ၫေန......
ျပန္ဖုိ႕ဟန္ျပင္တယ္
ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ေပါ့
ကုိယ္႕အိမ္လုိ မေႏြးေထြြးေပမယ္႕
ဒါဟာလက္႐ွိ ကုိယ္႕အိမ္မုိ႕
ဒီကုိပဲ ျပန္ရဦးမယ္
လူေတြ လူေတြ
တုိးတုိး ႀကိတ္ႀကိတ္ပါပဲ
အသုိက္အျမဳံဆီ ျပန္ေနၾကပါေပါ့။

ေၾသာ္္.....ဒီလုိနဲ့ပဲ
ရက္ေတြလေျပာင္း
လေတြႏွစ္ေျပာင္းလုိ႕
ရာသီဘယ္ႏွစ္ခု ေျပာင္းခဲ့ၿပီလဲ
ငါ့မွာေတာ့ အသားမက်ႏုိင္ခဲ့။

ဟုိစဥ္ အတိတ္ဘဝ
ျပန္ကာ ရေလမလားရယ္လုိ႕
ေမွ်ာ္လဲ ေမွ်ာ္မိပါရဲ့။
လက္တစ္ဆုပ္စာ
ကြၽန္းပိစိေလးမွာ
စက္႐ုပ္ တစ္႐ုပ္ပမာ
ဒါဟာ ငါပဲေပါ့။

အမ်ားသူငွာလဲ
ဒီလုိ ပါပဲရယ္လုိ႕
ရေသ႕စိတ္ေျဖ
ငါ.....ႀကိတ္မွိတ္ေနရတယ္။

ကုိယ္႕ဘဝကုိယ္ေက်ာင္း
ကုိယ္႕လမ္းကုိယ္ေဖာက္လုိ႕
ကုိယ္႕အိပ္မက္ကုိယ္မက္လုိ႕
ဆႏၵစိတ္ကူး
အ႐ူးအမူးျဖစ္ခဲ့လဲ
တစ္ခါတစ္ရံမွာ ဒဏ္ရာရ
ငါ.......မွားခဲ့ေလၿပီလားကြယ္.....။ ။

လိေမၼာ္ခ်စ္သူ

ရီေမာျခင္း
အလြမ္း အေဆြးေတြနဲ့
ငါ့ႏွလုံးသားက
တစ္ျဖည္းျဖည္း ပါးပါးလာတယ္။ ။
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အလင္းေရာင္နဲ့
အ႐ုဏ္ဦး မနက္ခင္းေတြလဲ
တစ္ျဖည္းျဖည္း ေမွးမွိန္။ ။
ေနဝင္ရီ တစ္ေရာ
ၫေေနခင္း အလင္းေတြလဲ
အိပ္မက္လွလွေတြ မဖန္ဆင္းႏုိင္ခဲ့။ ။
အေျပာလြယ္သေလာက္
လုပ္ရခက္တဲ့
"နားလည္ျခင္း" ဆုိတဲ့
ေဝါဟာရ တစ္ခုဟာ
ငါ့ႏွလုံးသားကုိ ဝါးၿမဳိ
ငါ့ေသြးသားထဲ စိမ့္ဝင္လုုိ႕
လွပစြာ......ငါ.....ျပဳံးတတ္ခဲ့ၿပီေလ။ ။

လိေမၼာ္ခ်စ္သူ

ေဝး

စြယ္ေတာ္တစ္ခက္နဲ႔
အလြမ္းမပ်က္ခဲ့တဲ့ဲ့
ပန္္းတစ္ပြင့္.......ငါ
ေႏြဦးေတးသီတဲ့
ဥၾသေလးေတြက
ေလွာင္ေျပာင္ ေနၾကၿပီလား? ။

စြယ္ေတာ္တစ္ခက္နဲ႔
ဘဝင္မွွာ မက္ေစတဲ့
ငါ႕လမင္းေလး.....မင္း
ပူပူေဆြးေဆြး
အေတြးေအးေအးနဲ႔
အေနေဝးေဝး ျဖစ္ခဲ့ၾကျပီေလ။

စြယ္ေတာ္တစ္ခက္နဲ႔
ဘဝ အဆက္ဆက္
မခြဲတစ္သက္လုိ႕
တူတူဟစ္ေႂကြး
ခ်စ္ေတးေတြသီခဲ့လည္း......
ကံၾကမၼာရယ္
မ , ဖန္လာေတာ့
ငါတုိ႕ေတြ........ေဝးေဝး.....ေဝးခဲ့ၿပီေပါ့ကြယ္။ ။

လိေမၼာ္ခ်စ္သူ

ကြ်န္ေတာ့္ ညီမေလး လိေမၼာ္ခ်စ္သူ အတြက္ သူေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္။ အသစ္ တင္စရာမရွိေတာ့ ဆားခ်က္ျခင္း တစ္မ်ိဳးေပါ့.....။ :-P

(“ဓာတ္ပံု” ေလးေတြက အင္တာနက္က ရွာပီး သိမ္းထားတာေတြပါ။ လင့္ခ္ေတြ မွတ္ဖို႔ ေမ႔သြားတဲ့အတြက္ ခရက္ဒစ္ မေပးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။)

ေမတၱာျဖင့္
မိုးကုတ္သား

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔သူမ

ကြ်န္ေတာ္နဲ႔သူမ

သူမက မုန္းစရာေကာင္းေသာ ကြ်န္ေတာ့္ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း မမျဖစ္သည္။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ စတင္ မိတ္ဆက္ေပးေတာ့ အြန္လိုင္းမွာ သူမႏွင့္ကြ်န္ေတာ္ စတင္ရင္းႏွီးခဲ့သည္။ အင္မတန္ရစ္သည္ ဆိုေသာ သူမကို ကြ်န္ေတာ္က ရစ္သည္ဟုမခံစားရ။ ေလေပးေျဖာင့္လို႔ပင္ ေနၾကေသး၏။ ေနာက္ေတာ့ အြန္လိုင္းမွာ မဟုတ္ပဲ အျပင္မွာ ေတြ႔ဖို႔ ခ်ိန္းျဖစ္ၾကသည္။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ႏွင့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ ခ်ိန္းေတြ႕ၾကျခင္းသည္ အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ အီစီကလီ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ သို႔ေသာ္ သူမနွင့္ကြ်န္ေတာ္က မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္းသည္ လိင္ကြဲျပားမႈႏွင့္ မဆိုင္ဟု ယူဆထားၾကသူမ်ားသာ။ တခု ကြဲျပားသည္က သူမသည္ သူမ၏ သိကၡာႏွင့္ မာနတရား၊ မိန္းမတစ္ေယာက္၏ ေစာင့္စည္းထိန္းသိမ္းမႈ ေဘာင္တခုထဲမွာ လွ်ိဳ႕၀ွက္သိပ္သည္းစြာ ေနလိုပံုရျပီး ကြ်န္ေတာ္က ဘာ စည္းေဘာင္ကန္႕သတ္မႈမ်ိဳးကိုမွ မလိုလားသူျဖစ္သည္။ သူမက စကားေလးတစ္ခြန္းကအစ အရာရာကို အေလးအနက္ထားတတ္သူ၊ ကြ်န္ေတာ္က ရႊတ္ေနာက္ေနာက္ႏိုင္သေလာက္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးႏွင့္ အရာရာကို အေလးအနက္ မခံယူသူ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ေတြ႕ရစဥ္က အနညး္ငယ္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ႏိုင္ျပီး ရယ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ္လည္း ထင္တာႏွင့္ နဲနဲ လြဲေနခဲ့သည္။
ထိုေန႔က မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မိုးေတြ သည္းေနခဲ့၏။ သူမခ်ိန္းထားေသာ သူမသင္တန္းအနီးရွိ လဖၻည့္ရည္ဆိုင္ မွာ ထိုင္ေစာင့္ရင္း စာတစ္အုပ္ကို ဖတ္ေနခဲ့သည္။ ခ်ိန္းထားခ်ိန္ထက္ ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်ပီးမွ သူမက ေရာက္လာ၏။
ထီးကို ပိတ္ပီး ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ေနရာ စားပြဲ၀ိုင္းတဘက္ ခံုေဘးးမွာ ယို႔ယို႔ေလး လာထိုင္သည္။ သူမ ရွက္ေနတာလား၊ ေၾကာက္ေနတာလား ကြ်န္ေတာ္ မသိေသာ္လည္း ကုပ္ကုပ္ေလး ထိုင္ေနေသာ သူမကို ကြ်န္ေတာ္ ရယ္ခ်င္သြားရပါသည္။
စကားေျပာရင္း သူမ၏ မ်က္လံုးေတြႏွင့္ ဆံုႏိုင္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳးစားေတာ့ သူမက မ်က္လႊာခ်ေနေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္ ျဖတ္ခနဲ ေတြ႕ေတြ႕ေနရေသာ သူမ၏မ်က္လံုးေတြက သူမနာမည္လိုပဲ ညိဳညိဳေလးနဲ႔ ရွင္းသန္႔ လွပပါသည္။
ထိုမ်က္၀န္းညိဳညိဳမ်ားမွာ အားငယ္မႈေတြ ေတြ႔ရသည္။ မလံုျခံဳမႈေတြ ေတြ႕ရသည္။
အထီးက်န္မႈေတြ ေတြ႕႔ရသည္။ ရိုးရွင္းမႈကို ေတြ႔ရသည္။
သူရဲေကာင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ထိုခဏမွာပင္ ကြ်န္ေတာ္က သူမ အားကိုးရာ မိတ္ေဆြရင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လိုခဲ့ပါသည္။

"ေနမေကာင္းလို႔ မလာေတာ့ဘူးလုပ္ေနတာ။ အားနာလို႔ "ဟု စေျပာလာေသာ သူမစကားမပြင့္တပြင့္ကို မိုးသံ၊ လူသံေတြၾကားမွာ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္နားေထာင္ယူရပါသည္။

ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ စကား အနည္းငယ္သာ ေျပာျဖစ္ၾကပီး တိတ္တဆိတ္ ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ ထိုင္ေနၾကခ်ိန္က ပိုမ်ားသည္။ သူမႏွင့္ ခ်က္တင္း ေျပာတုန္းကလို အဆိုးျမင္၀ါဒီတစ္ဦး မဟုတ္တာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိသည္။ သို႔ေသာ္ သူမ ဘာေၾကာင့္ သူ႔ကိုယ္သူ မုန္းတီးသလဲ ကြ်န္ေတာ္ ေသခ်ာမသိေသး။ ေလာကၾကီးက သူမ ယူဆထားသေလာက္ မဆိုးဘူးဆိုတာကိုေတာ့ သူမသိေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာျပခ်င္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ စကားလံုးမ်ားႏွင့္ ေျပာျပလို႔ ရႏိုင္မည္ မဟုတ္မွန္းလဲ ကြ်န္ေတာ္ သိေနသည္။ အခ်ိန္ေတာ့ ယူရမည္။ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ လူခ်င္းေတြ႔ျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူမႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ ဆက္ဆံေရးက ပိုတိုးတက္လာသည္ ထင္ရ၏။ သူမ၏ ဘ၀ အပိုင္းအစ တစ္ခ်ိဳ႕ကို ကြ်န္ေတာ္သိလာေတာ့ သူမကို ပို နားလည္လာရသည္။ လူမႈေပါင္းသင္းဆက္ဆံမႈေရးရာမွာ မညက္ေညာေသာ သူမက စကားလံုး ေဖာင္းပြမႈ၊ အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့မႈေတြကို မၾကိဳက္တတ္မွန္း သိသည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္က သူမကိုယ္တိုင္ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူမ၏ ေကာင္းကြက္ ေလးေတြကို ျမင္ေစခ်င္လွပါသည္။ ဥပမာ သူမက သူမကို ဂရုစိုက္မႈေပးသူေတြ လိုအပ္သည္။ သို႔ေသာ္ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈေတြကို မလိုခ်င္။ ဒါဟာ လြတ္လပ္စြာ ရပ္တည္လိုေသာ သူမရဲ႕ စိတ္ထားေလး မဟုတ္လား။ သူမက အကူအညီ ေတာင္းရမွာကို မၾကိဳက္။ တတ္ႏိုင္သမွ် သူမကိုယ္တိုင္ ရပ္တည္ခ်င္သည္။ သူမကို အကူအညီေတာင္းလွ်င္ေတာ့ (စိတ္ပါလွ်င္၊ တကယ္လိုအပ္သူ ျဖစ္ေနလွ်င္) ကူေပးမည္။ သို႔ေသာ္ အကူအညီ လာေတာင္းသူ ကို္ယ္တိုင္ လုပ္ႏိုင္သည့္ ကိစၥမ်ိဳး ဆိုလွ်င္ေတာ့ ျငင္းပစ္လိုက္ဖို႔ အားမနာတတ္။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ လူမႈေရး ေခါင္းပါးသူလို႔ ယူဆမည္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အဲလို ရဲရင့္တတ္ေသာ သူမစိတ္ေလးကို ေထာက္ျပျပီး သူမထင္သေလာက္ မေပ်ာ့ညံံ့ေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္သည္။ တခါတခါမွာေတာ့ သူမက ရင္ဖြင့္စရာေတြ ရွိလွ်င္ စကားေတြ အရွည္ၾကီး ေျပာသေလာက္ တခါတခါက် ဘာသံမွမထြက္ေအာင္ တိတ္ဆတ္ ေနတတ္သည္။ အစအေနာက္သန္ေသာ ကြ်န္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးျပီး အခါမ်ားစြာ ဘေလာ့က္ (block) ခံရဖူးသည္။ သူမ စိတ္ညစ္စရာေတြကို ဘယ္လိုမွ မခံစားႏိုင္ေတာ့ပဲ ထြက္ေပါက္မဲ႔ေနလွ်င္ေတာ့ဘယ္ေလာက္ စိတ္ဆိုးေနပါေစ၊ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပန္ေခၚကာ ရင္ဖြင့္ေလ့ရွိပါသည္။ "နင္မွ နားမေထာင္ေပးရင္ ငါရူးသြားလိမ့္မယ္" ဒါက သူမဆီက ၾကားေနက် စကားတစ္ခြန္းပင္။ ဟန္ေဆာင္ျခင္း အတတ္ကို မကြ်မ္းက်င္ေသာ သူမကို တခါတခါ စိတ္မရွည္ ျဖစ္ရသည္ကလြဲျပီး စိတ္ဆိုးၾကည့္လို႔ပင္ မရပါ။ တစ္ခု သတိထားမိသည္ကေတာ့ သူမသည္ စိတ္ အနိမ့္အျမင့္ အတက္အက် အင္မတန္ ျမန္ျခင္း ပင္ ျဖစ္သည္။ "ညိဳရာ၊ ကိုယ္က သူတပါးေတြကို ကူညီအားေပးေနရတဲ့သူေလ။ ညိဳကိုယ္တိုင္က စိတ္ဓာတ္ေတြက်ေနရင္ သူတို႔ကို ဘယ္လို ေစာင့္ေရွာက္မလဲ" NGO တစ္ခုက လူမႈကူညီေရး ပရိုဂရမ္မွာ ၀င္အလုပ္ လုပ္ေနျပီျဖစ္ေသာ သူမကို အဲလို ေဖ်ာင္းဖ်လွ်င္ေတာ့ သူမက ခေလးဆိုးၾကီးလို ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပန္ျပီး ဂ်ီက်ျမဲ။ သို႔ေသာ္ သူမ၏ တိုးတက္မႈမ်ားကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ေနရသည္။ ဆိုး၀ါးလွေသာ ဘ၀ေတြကို သူမ လက္ေတြ႔ ျမင္ရ ၾကားရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာနွင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သူမ ငိုရသည္။ သို႔ေသာ္ ထို ျပိဳလဲေနေသာ ဘ၀ေလးမ်ားကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေဖးကူထူမရင္း အဆိုးျမင္စိတ္ေတြ ပါးလွ်ားလာတာ သူမကိုယ္ သူမ သတိပင္ ထားမိပံုမရေခ်။ အလုပ္ေတြ ၾကိဳးစားလုပ္၊ ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ သြားဖို႔အတြက္လဲ တဖက္က ၾကိဳးစားေနရင္း စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မ်ားလာလွ်င္ေတာ့ သူမက အြန္လိုင္းကို ေရာက္ေရာက္လာတတ္ပါသည္။ ထိုအခါတိုင္းမွာလဲ သူမ၏ ေပါက္ကြဲမႈမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ခံရျမဲ။ ေလာကၾကီး ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေပၚ စိတ္တိုင္းမက် ရံုႏွင့္ အားမရ။ သူမက သူမကိုယ္သူမလည္း မုန္းေနေသး၏။ တစ္ခါေတာ့ သူမက အြန္လိုင္းေပၚမွ အလိမ္အညာ စကားမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ကုန္ျပီး ထြက္ေျပးသြားခဲ့ ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ သူမခင္တြယ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းေလး အနည္းငယ္ကို မစြန္႔ခြာႏိုင္စိတ္တို႔ျဖင္း သူမက အြန္လိုင္းကို ျပန္ေရာက္လာျပန္၏။
ဒီၾကားထဲမွာ သူမ အလုပ္ကိစၥအတြက္ ခရီး ခဏခဏ သြားရသည္။ ေနသားမက်ေသာ လူမႈေရး နယ္ပယ္မွာ သူမ အနည္းငယ္ ေနတတ္လာဟန္ ရွိသည္။ သူမလုပ္ငန္း အေျခအေနအရ မလွပေသာ ဘ၀ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမင္ခဲ့ျပီးျပီပဲ။ အရင္လို တခ်ိန္လံုး စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ေနျပီး သူမကိုယ္တိုင္ကိုပင္ အေကာင္းမျမင္ေလာက္ေအာင္ အမုန္းေတြႏွင့္ ျပည့္မေနေတာ့။ သူမကိုယ္သူမ ယံုၾကည္စိတ္ေတြလဲ ျပန္ရလာခဲ့ျပီ။ ဒါေၾကာင့္လဲ သူမ ႏိုင္ငံရပ္ျခား အေ၀းၾကီးကို ပညာေတာ္သင္ သြားရေတာ့ စိတ္ေတြ ပိုခံႏိုင္ရည္ ရွိခဲ့ဟန္ တူပါသည္။ စာေမးပြဲ နီးသည့္အခါမ်ိဳး၊ စိတ္ညစ္လာသည့္ အခါမ်ိဳးေတြမွာေတာ့ သူမက ထံုးစံအတိုင္း ေပါက္ကြဲကာ ေလာကၾကီးမွာ ပုန္းခိုစရာ ေနရာေလး ေပ်ာက္လို႔ေနတတ္ဆဲ။ သို႕ေသာ္ သူမ စာေမးပြဲ တစ္ခု ျပီးသြားတိုင္း ရမွတ္ေတြက အျမဲ ေကာင္းလို႔ ေနခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကို ကိုယ္စားျပဳေနရေသာ သူမ၏ ထူးခြ်န္မႈမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္ေစခဲ့ပါသည္။ ခုေတာ့ သူမ မအားလပ္သည့္ၾကားက စာေတြ ျပန္ေရးလို႔ ေနခဲ့ျပီ။ သူမ၏ ဘ၀ အပိုင္းအစႏွင့္ စိတ္ခံစားမႈမ်ားကို ဒီေနရာေလးမွာ ရဲရဲတင္းတင္း ခ်ျပေနျပီ။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြကိုလဲ သူမ ျမင္တတ္လာျပီ။
ခုေတာ့ သူမသည္ သူမကိုယ္သူမလက္ခံလာႏိုင္ျပီ။ ေလာကၾကီးက သူမထင္သေလာက္ မုန္းစရာ မေကာင္းေတါ့ဘူး ဟု သူမသိေနခဲ့ျပီလား။ သူမႏွင့္အျပင္မွာ လူခ်င္း သံုးၾကီမ္မွ်သာ ေတြ႔ဖူးေသာ ကြ်န္ေတာ္၊ သူမ၏ စာေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ ကြ်န္ေတာ္သည္ တခါတခါမွာေတာ့ ဖတ္ျပီး ေမ့သြားေသာ သူမ၏ စာတစ္ခ်ိဳ႔လို သူမ၏ အပိုင္းအစ တစ္ခ်ိဳ႔ကို ေမ့ေလ်ာ့ေကာင္း ေမ့ေလ်ာ့မည္။ ဥပမာ သူမ၏ ေမြးေန႔လိုမ်ိဳး ( Don't kill me :-P ) ။ သို႔ေသာ္ သူမကို သူမ၏ စာမ်ားလို ကြ်န္ေတာ္ ဆက္လက္ ဖတ္ေနဦးမည္သာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ခင္ေသာ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲဟုတ္၊ အမဆိုလဲ ဟုတ္ေသာ သူမ လဲျပိဳမႈမ်ားစြာမွ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္ထကာ ေလွ်ာက္ႏိုင္သမွ် လွမ္းေနေသာ သူမ၏ ပန္းတိုင္၊ သူမ၏ လံုျခံဳေသာ ေနရာေလးတစ္ခု၊ ေနာက္ျပီး ျငိမ္းေအးမႈေလးေတြ အခ်ိန္မ်ားမ်ားမွာ ရေနဖို႔ တိတ္တဆိတ္ ဆုေတာင္းေပးေနပါအံုးမည္။ သူမ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

ေရးသားသူ - မိုးကုတ္သား

ဆရာမ ေဒၚခင္မာဏီ

ဆရာမ ေဒၚခင္မာဏီ ရဲ႔ က်န္းမာေရးက ျပန္မေကာင္းႏိုင္ေသးေပမဲ့ အရင္လို စိတ္မာေက်ာဆဲလို႕ သိရပါတယ္။ အခု ေလာေလာဆယ္ ဆရာမကို ကန္ေတာ့ဖို႔ အတြက္ အလွဴေငြ 820S$ ေကာက္ခံရရွိေနပါျပီ။ 1$ ကို 780ႏႈန္းနဲ႔ 640000က်ပ္ တိတိကို ကိုထင္ေက်ာ္ျမင့္မွတဆင့္ ဆရာမဆီကို လႊဲပို႔ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။


1. -U Khine Win Latt+Daw Khin Shwe Oo .... 100
2. -Htut Tin Ohn + AyeSandar ………… 50
3. -Zaw Lin (Elder)………………………30
4. -Zaw Lin (Younger)………………….. 50
5. -Naing Aung Kyaw + Kalayar……… .50
6. -Shwe Pyi Tun……………………….. 20
7. -Myo Htik + Wah Wah Myint…………50
8. -Wah Wah Aung……………………….30
9. -Win Win Htay……………………… 30
10. -Than Zaw Myo………………………..20
11. -Khun Cho Maung……………………..30
12. -Thandar Myint…………………………20
13. -Nan Thu Thu Aung……………………50
14. -Pyone Pyone May……………………..30
15. Win win kyaw ……………………... 50
16. -Ma boke sone…………………. 50
17. -Aung myo kywe………………. 20
18. -Ma So Moe Than ............................... 40
19. -Htin Kyaw Myint ................................. 50
20. -Bo Bo Han Htun Naing ........................ 50
------------------------------------------------------------------


Total……………………………………......... 820 S$
Ko Min Ko Ko+Ma Kyi Thin Khine ...... 50
U Ngwe Soe ............................................. 50

ဆက္ျပီး ေကာက္ခံရေငြကိုလဲ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပသြားပါမယ္။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ....။

အားလံုး ျငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။
မိုးကုတ္သား

HAPPY NEW YEAR 2009 (Wishes for You)

Free Comments and Graphics



I wish you Health...
So you may enjoy each day in comfort.

I wish you the Love of friends and family...
And Peace within your heart.

I wish you the Beauty of nature...
That you may enjoy the work of God.

I wish you Wisdom to choose priorities...
For those things that really matter in life.

I wish you Generosity so you may share...
All good things that come to you.

I wish you Happiness and Joy...
And Blessings for the New Year.

I wish you the best of everything...
That you so well deserve.

MERRY CHRISTMAS & HAPPY NEW YEAR 2009

WISHING YOU AND YOUR FAMILY A MERRY CHRISTMAS AND

A WONDERFUL NEW YEAR 2009!!!

Thanks to all of my FRIENDS. It's just a simple wish for you all.

My Best Friend's Wedding (Event Announcement)

My Best Friend's Wedding (Event Announcement)


Warmly invite to the Wedding Banquet of

Htin Kyaw Myint; the eldest son of U Myint Sein & Daw Myint Zu Latt
and
Yin Min Kyaw; the eldest daughter of U Kyaw Maung & Daw Nyo Nyo Seint

Date : 2 November 2008, Sunday
Time : 7:30pm sharp
Venue : Alumini Ballroom Level 3 Yunnan Garden Restaurent
one-North, NTU Alumini Club # 03-01 11 Slim Barracks Rise (off N. Buona Vista Rd, via one-north Gateway) (next to MOE) Singapore 138664 Tel: (65) 6665888 Fax: (65) 6777 0606

R.S.V.P
Htin Kyaw Myint : 97377359
: 93383609

Invitation Card

Map Guide

NTU Alumini Club