Thursday, September 17, 2009

သံုးဆယ့္တစ္ဘံု အလြမ္း


သံုးဆယ့္တစ္ဘံု အလြမ္း


ေႏြ၊မိုး၊ ေဆာင္းေတြနဲ႔ ေ၀းေနခဲ့တာ
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာခဲ့ျပီ။
တစ္ရာသီမွာမွ တစ္ခါေတာင္ မပြင့္ေ၀ႏိုင္ခဲ့
အဲ့ဒီ အိမ္မက္ဖူးေတြက စိုစြတ္လႈပ္ခါလို႔။

အိပ္တန္းျပန္ငွက္ေတြကို စီးနင္းပ်ံသန္း
အိမ္အျပန္လမ္းေတြ ေငးရီေနခဲ့ရတာ
ရာသီစာ သံုးခု ေက်ာ္ခဲ့ျပီ။

ငါ့ အိမ္အျပန္လမ္းေတြက မခက္ခဲလွေပမဲ့
ဒုတိယ နတ္ဘုရားက်ိန္စာသင့္ေနခဲ့ေလေတာ့
သံုးဆယ့္တစ္ဘံုမွာ

စိတ္ေတြသာ ေျခရာက်န္ရစ္...

ေအာ္...

........

စိတ္ေတြသာ ေ၀ဒနာျပန္ျဖစ္ခဲ့ေပါ့။

**************

ေမတၱာျဖင့္
မိုးကုတ္သား

25 comments:

မယ္႔ကိုး said...

အစ္ကိုေရ ကဗ်ာေလး ႀကိဳက္လိုက္တာ။ ေခါင္းစဥ္ေလးကို အႀကိဳက္ဆံုးပဲ။

မယ္႔ကိုး said...

အလို...ထူးထူးဆန္းဆန္း ၁ ေတြ ဘာေတြရလို႔ =)
ေပ်ာ္လိုက္တာ :D

WWKM said...

အဆင္မေျပေသးဘူးလား ဘိုဘိုေရ. ဟီးဟီး

ဘာေျပာရမယ္မွန္းေတာင္မသိေတာ႔ဘူး။
မွန္းလိုက္တိုင္းအဆင္ေျပနိုင္ပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္းေပး
သြားေတာ႔မယ္။

မၾကီး၀ါ

Sein Lyan Tun said...

ကိုကိုေရ....

မွန္တယ္ဗ်.

စိတ္ေတြေဝဒနာၿဖစ္ေနတယ္...

စိတ္ေတြ စိတ္ေတြ...

က်ိန္စာသင့္ ေနတဲ့စိတ္ေတြ....

ဒုတိယ နတ္ဘုရားလက္မွ လြတ္ပါေစ....

၃၁ ဘံု အလြမ္းေတြ ေက်ာ္လို႔

နိဗာန္ အခ်စ္ေတြ နဲ႔လွပႏိုင္ပါေစလို႔.... ဆုေတာင္းရင္းး....


ခ်စ္တဲ့
ညီ
ေမ်ာက္ငို
ဖိုးစိန္

အဆိပ္ခြက္ said...

ကိုဘုိေရ.. က်ေနာ္ကေတာ့ ၆၂ ဘံုအလြမ္းေလး လုပ္လိုက္မယ္.ဟဲဟဲ..
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ..
ကဗ်ာေလးကို ကဗ်ာဆရာနဲ႕ထပ္တူ ခံစားသြားပါတယ္..

ခင္မင္လွ်က္
အဆိပ္ခြက္

MANORHARY said...

ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ့ ဆိတ္ေတြ
ေၿခရာေတြက်န္ခဲ့ေတာ့ ခြာရေသးေသးေလးေတြ
ၿဖစ္ေနမွာေပါ့... (ေနာက္တာ) =)

တစ္ရာသီမွာတစ္ခါေတာင္မပြင့္ေဝႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္
စိုစြတ္လႈပ္ခါေနတဲ့အဖူးေတြထဲမွာလည္း
ရနံ႔အလင္းေတြသင္းေနခဲ့မွာပါ...(အတည္) .. :)

စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိး said...

ကိုဘို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ဒီလိုေလးနက္ေနရင္ က်ေနာ္ ဖတ္ရတာ အားရတယ္ဗ်ာ လြတ္ေကာင္းပဲဗ်ဳိ႕႕႕........

ဂျေဂျူဝိုင် said...

ကဗ်ာေလးကုိ ခံစားဖတ္႐ႈသြားတယ္ဗ်

သီဟသစ္ said...

ကုိဘုိေရ

ေဆာင္းနဲ႔က မေန႔ကမွ ေတြ႔ထားတယ္ေလ...

:D စတာ

ေဝဒနာေတြ ေျဖသာပါေစဗ်ာ

ခင္မင္စြာျဖင့္
သီဟသစ္

Lucifer said...

သူလုပ္မွပဲ... သူအိမ္ျပန္ခ်င္တာကိုေရးေတာ့..မမီးပါအိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္ေလး..အလုပ္မအားတဲ့ၾကားမွာေမ့ေနတာ..ခုေတာ့ တတိရသြားျပီ.. ငိုခ်င္တယ္

သံလြင္ HeRo said...

အဟင့္...ဒီအိမ္ကိုေရာက္ေတာ့လဲ
လြမ္းတဲ့...ဘေလာ့မွာအလြမ္းပန္းေတြ
ေဝေနၾကျပီဗ်ိဳ့...မထူးပါဘူး...
က်ေနာ္လဲလြမ္းပါတယ္...
ကိုဘုိလိုပဲခံစားသြားတယ္ဗ်ိဳ့ :)

ေကာင္းကင္ျပာ said...

ေ၀ဒနာကို မေၾကျငာေတာ့ဘူးဆို....

ေရတမာ said...

ေတာ္ရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေပ်ာ္ေအာင္သာ ၾကိဳးစားရေတာ့မွာပဲ အကိုေရ

စည္သူ said...

ဒီရက္ပိုင္းတြင္းမွာ..

ဒီလိုကဗ်ာေတြပဲ ဖတ္ေနရပါလား..
ေပါခ်င္ဘူးကြာ.. ေပါခ်င္ဘူးကြာ..

ကိုဘိုဘိ္ုေရ..မထင္ရဘူးဗ်ာ
တကယ္ေျပာတာပါ..

ေရးခ်လိုက္ေတာ့မွ..
ေျပာေတာ့ဘူးဗ်ာ..

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

Anonymous said...

ဒီဘံုဘ၀ကေန အျပန္ကၽြတ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးရမွာလား ၊ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး ဘိုဘိုေရ...

ေတာင္ေပၚသား said...

ကဗ်ာေလးက အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ အိမ္အျပန္လမ္းကုိ ေငးရီေနခဲ့တာ ရာသီ ၃ ခုေတာင္ ေက်ာ္လြန္ေနျပီလား တခါတေလေတာ့လဲ အေရာက္ျပန္သင့္ပါတယ္ အကုိေရ

ေလးစားလ်က္
ေတာင္ေပၚသား

ေမေလး said...

ေအာ္ သူလဲဘဲ လြမ္းေနတာကိုးးးး
ဟူးးးးးး ေမြးရပ္ေၿမ ၿပန္ခ်င္တယ္

ေမဇင္ said...

ဒုတိယ နတ္ဘုရား........... အဲ့ဒါ ...

ဘာလဲ.... ေငြ လား... ေနာင့္ တုိ႕ တကယ္ က်ိန္စာ သင့္ေနတာလား...။

Unknown said...

a yen kg te' poem lay be' .... miss home so much ............ :(

Unknown said...

ခိုင္ကေတာ့လြမ္းဘူး..ေလာေလာဆယ္..
၆လတစ္ခါေလာက္ျပန္ရလြန္းလို႔...အလုပ္ကမန္ေနဂ်ာေတြနဲ႔ရန္ျဖစ္ျဖစ္ပီး..အလုပ္ထြက္ထြက္ေနရလို႔ေလ......ေလယာဥ္လက္မွတ္ဖိုးမတတ္နိုင္ေတာ့ဘူး....ဟီးဟီး.
ကိုဘိုကေတာ့အိမ္လြမ္းလဲကဗ်ာနဲ႔...လြမ္း
ကြ်န္းခံရင္လဲကဗ်ာနဲ႔...ေျဖ
သြားနာရင္ေတာင္..ကဗ်ာနဲ႔...ေအာ္....တာ...
ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ဆက္လက္ျပီးကဗ်ာေတြေရးပါေနာ္...
အားေပးေနမယ္..
ခုိင္

"မင္းကိုခ်စ္တဲ့သူ" said...

ကဗ်ာမေရးတတ္ဘူးတဲ့... ကာရံကလန္းတယ္...
မုိက္တယ္... ေျခရာက်န္ရစ္ ေ၀ဒနာျပန္ျဖစ္... ဒါကုိအႀကိဳက္ဆံုးပဲ... စင္ကာပူမွာေနတာကို တစ္ရာသီပဲရွိမွာေပါ့... ဟုတ္၀ူးလား...

အလြမ္းေတြနဲ႔ (ကိုဘိုဘုိေပးတဲ့ comment ေၾကာင့္)
မင္းကိုခ်စ္တဲ့သူ

အိျႏၵာ said...

အလုပ္ေတြရႈပ္ေနလို႔..ခုမွေရာက္ေတာ့တယ္...

အေ၀းေငး..အိမ္လြမ္းနာ..ထက္...
နာက်င္ေစတာ..ဘာမွမရွိေနာ္...
တကယ္က ကိုယ္ စိတ္တိုင္းက်..ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ လမ္းေပၚမွာ..
ကိုယ္ အလူးအလဲ..က်ဆံုးခဲ့ရတာ..

ရရွိေနတာလား..
ဆံုးရံႈးေနတာလား..

ေပးရတဲ့ စိတ္အရင္းအႏွီးကေတာ့..
ၾကီးလြန္းလွပါတယ္..

ခင္မင္စြာ

Dream said...

အမိေျပကို ျပန္ႏုိင္ပါေစ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစ.. ေနာ့္...

စိတ္ေတြလဲ ေ၀သနာေတြနဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္...
လူေတြလဲ ေရာဂါေတြနဲ႔ က်န္ခဲ့ေတာ့မယ္ ကိုဘုိေရ...

ကဗ်ာကလဲ ရတာပဲေနာ္..ကဗ်ာဆရာေတြ ထုိင္ငုိေနေတာ့မယ္... ေရးခ်က္ေတြက လန္ထြက္ေနတာပဲ...ကိုဘုိတုိ႔က....


သံုးဆယ့္တစ္ဘံုမွာ ရွိၾကကုန္ေသာ အခ်စ္...အခ်စ္ အခ်စ္... ယူေတာ္မူၾက ပါကုန္ေသာ္..... ဟတ္ဟတ္..
:p :P
(အလြမ္းအလြမ္းအလြမ္း..ပေပ်ာက္ေစတည္း...)

:P

ေရႊျပည္သူ (ShwePyiThu) said...

ကဗ်ာက တအားလွပါလား ကိုမိုးကုတ္ေရ...။ ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္ေလး အႀကိဳက္ဆံုးပဲ။

“စိတ္ေတြသာ ေျခရာက်န္ရစ္...

ေအာ္...

........

စိတ္ေတြသာ ေ၀ဒနာျပန္ျဖစ္ခဲ့ေပါ့။”

ကိုယ္လည္း “အိမ္အျပန္လမ္းေတြ ေငးရီ”ေနရတဲ့ သူမို႔လို႔ထင္တယ္။ အဲဒီစာသားက စိတ္ထဲစြဲက်န္ခဲ့တယ္...

လင္းဒီပ said...

ဒုတိယနတ္ဘုရားရဲ႕က်ိန္စာ....
အခါခါသင့္ေနခဲ့ရတယ္...။
စာရြက္ေပၚမွာ အိမ္ပံုေလးဆြဲျပီး ေခါင္းအံုးေလးမွာ ကပ္ထားလိုက္တယ္..။အိပ္မက္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာအိမ္(home) ကို ေ၇ာက္ေနေပါ့..။